Asystent mailowy

Czym jest asystent i skąd wie, że to Ty #

Każdy kontrakt w panelu ma własny adres e-mail, na przykład osiedle-sloneczne@asystentkontraktu.pl. Znajdziesz go w panelu na stronie kontraktu, w module Poczta kontraktu, razem z wizytówką do zapisania w telefonie. Wszystko, co przyjdzie na ten adres, obsługuje asystent.

Poczta nie ma logowania, więc asystent rozpoznaje Cię po adresie nadawcy. Skrzynka kontraktu przyjmuje maile wyłącznie z adresów na liście nadawców: adresy logowania członków zespołu są tam automatycznie, każdy inny (telefon służbowy, druga skrzynka) dopisuje się w panelu i potwierdza kodem. Mail z nieznanego adresu trafia do kwarantanny i nie uruchamia niczego.

Trzy sposoby, żeby mail trafił do asystenta #

1. Przekaż wiadomość („prześlij dalej”) na adres kontraktu i nad przekazywaną treścią dopisz, co z nią zrobić, np. Zarejestruj jako pismo i przypomnij mi o terminie. Najpewniej działa „prześlij dalej jako załącznik” - asystent nie musi wtedy zgadywać, gdzie kończy się Twój tekst.
2. Daj adres kontraktu w Cc (albo Bcc), gdy piszesz do generalnego wykonawcy, inwestora czy inspektora. Asystent rozpoznaje kopię Twojej wysyłki: wyciąga z niej Twoje zobowiązania i oczekiwania, zamienia je w przypomnienia i dopina mail do teczek. Nic nie odpisuje adresatowi.
3. Odpowiedz w wątku na mail od asystenta. „1, 3”, „wszystko”, „tak”, „zrobione”, „przełóż na jutro” - asystent wie, o którą sprawę chodzi, bo rozpoznaje wątek po nagłówkach. Nie musisz cytować ani tłumaczyć.

panel.asystentkontraktu.pl

Jak czytać odpowiedź asystenta #

Odpowiedź ma zawsze tę samą kolejność: najpierw co zrobił, potem czego potrzebuje od Ciebie (pytanie w ramce, propozycje z numerami), na końcu streszczenie i przyciski do panelu. Sekcja „Co zrobiłem” powstaje z listy operacji faktycznie wykonanych, nie z opisu modelu - jeśli czegoś tam nie ma, to się nie stało.

Gdy asystent już coś zrobił - dopiął mail do tematu, odłożył plik, zapisał ustalenie - nie pyta, co z mailem zrobić. Zamiast tego pod spodem jest szara dogrywka „Czy mam zrobić coś więcej?”: jeśli to, co widzisz w „Co zrobiłem”, wystarcza, po prostu nie odpisujesz. Jeśli chcesz więcej, odpisujesz numerem propozycji albo jednym słowem. Bursztynowe pytanie pojawia się wyłącznie wtedy, gdy z przekazanym mailem nic się nie stało - bo wtedy tylko Ty wiesz, czy to pismo do akt, czy coś do oceny.

panel.asystentkontraktu.pl

Jak asystent rozumie, czego chcesz #

Nie musisz pamiętać formułek. Każdą przyjętą wiadomość asystent najpierw czyta i rozstrzyga, o co chodzi: czy to pytanie, polecenie, czy informacja do akt. Robi to na Twoim tekście - treść przekazana i cytowana nigdy nie trafia do tej oceny, więc zdanie w cudzym mailu nie wyda asystentowi polecenia.

Rozpoznanie nie jest dopasowywaniem słów do listy czasowników. „Wymień wszystkie terminy pośrednie” jest pytaniem, choć nie ma znaku zapytania; „Zredaguj maila.” z opisem w kolejnych liniach jest poleceniem, choć nie wygląda jak komenda.

Polecenie napisane wprost (zbieraj: …, przypomnij …) działa od razu, bez analizy - jest po prostu szybsze. Gdy asystent nie może akurat sięgnąć po AI, polecenia pisane wprost dalej działają, a swobodne zdania czekają; nic nie wykonuje się „na domysł”.

W odpowiedzi zobaczysz wiersz „zrozumiałem polecenie napisane zdaniem jako: …”. To celowe: jeśli asystent zrozumiał inaczej, poprawiasz go jednym zdaniem.

Polecenia - pełna lista #

Piszesz zdaniem, nie komendą. Asystent czyta Twój tekst modelem i sam rozstrzyga, o którą z poniższych rzeczy chodzi; hasła w pierwszej kolumnie są tylko najkrótszą formą tego samego. „Zarejestruj jako pismo”, „wpisz to do dziennika pism” i „to jest pismo od GW, odłóż je jak trzeba” uruchamiają jedno i to samo. W jednej wiadomości możesz podać kilka poleceń naraz. Tag w temacie maila (na przykład #archiwum) działa tak samo.

Odpowiedzi jednym słowem #

Odpisujesz w wątku, bez cytowania. Asystent czyta tylko to, co napiszesz nad cytatem.

Pytania do akt kontraktu #

Pytanie możesz wysłać mailem albo zadać w czacie „Zapytaj o kontrakt” na pulpicie. Zanim asystent zacznie szukać, planuje trasę: wybiera źródła i sposób odpowiedzi.

• Źródła: umowa, dokumentacja projektowa (z wyborem branży), dziennik pism, harmonogram oraz teczki spraw i ustaleń. Tanie źródła - pliki i sprawy - przeglądane są zawsze; droga lektura umowy albo projektu rusza tylko wtedy, gdy pytanie tego wymaga.
• Nazwanie miejsca zawęża szukanie. „W projekcie wykonawczym instalacji SSP” oznacza projekt, a nie umowę. Bez wskazania asystent sam wybiera źródła.
• Trzy tryby odpowiedzi: jedna wartość („do kiedy mamy odpowiedzieć”), pełne wyliczenie („wymień wszystkie kary umowne” - dostajesz komplet, nie streszczenie) i miejsca w dokumencie („w których punktach jest mowa o systemie oddymiania”).

Pod każdą odpowiedzią stoi „Podstawa”: paragrafy umowy z cytatem, pisma z numerem i datą, pliki, wiadomości - z odnośnikami wprost do panelu. Bez źródła nie ma twierdzenia.

Gdy akta nie rozstrzygają pytania, asystent mówi to wprost: „Sprawdziłem te zapisy - żaden nie rozstrzyga tego pytania” albo „nie znalazłem w aktach kontraktu zapisu, który by to rozstrzygał”. Jeśli brakuje jednego szczegółu, na przykład branży, zada jedno pytanie doprecyzowujące - ale dopiero po udzieleniu tego, co już wie.

Teczki: dowody jednej sprawy #

Teczka to jedna sprawa i wszystkie maile, które jej dotyczą: opóźnienia z winy generalnego wykonawcy, brak frontu robót, spór o zakres. Teczki mieszkają w module „Teczki spraw i ustaleń” w obszarze „Sprawy i zgłoszenia”.

Teczka ma definicję napisaną Twoimi słowami - na przykład „maile o opóźnieniach realizacji z przyczyn leżących po stronie GW: brak frontu robót, brak zasilania, brak koordynacji projektowej”. Definicja jest tym, co asystent porównuje z treścią każdego przyjętego maila. Pisz ją konkretnie, jak do nowego pracownika.

Jak założyć teczkę #

1. W panelu przyciskiem „Załóż teczkę”: nazwa, definicja, od kiedy zbierać i której strony sprawa dotyczy.
2. Mailem: zbieraj: opóźnienia realizacji z winy GW od 1 sierpnia. Dopisek o dacie każe też przejrzeć archiwum.
3. Z karty wiadomości, gdy asystent pyta, gdzie ją odłożyć - w oknie decyzji jest „Nie ma pasującej teczki? Załóż nową”.

Nazwę i ikonę teczki dobiera asystent razem ze streszczeniem sprawy - nie ma tu nic do wyklikiwania. Streszczenie przelicza się przy zmianie definicji i na żądanie przyciskiem „Odśwież”, a nie przy każdym wejściu.

panel.asystentkontraktu.pl

Karta teczki #

Na górze stoi pasek liczb, a każda z nich filtruje listę: zgłoszenia, ponaglenia, odpowiedzi strony, „bez odpowiedzi · najdłużej N dni”, wysłano z teczki, czas od ostatniego maila. To ta liczba „bez odpowiedzi” zapala bursztynową plakietkę przy „Teczkach spraw i ustaleń” w menu.

Niżej „Streszczenie sprawy” i trzy kafle wyjściowe: „Zestawienie”, „Paczka dowodów” i „Pismo do strony” - każdy z datą ostatniego wyniku, więc widać, czy pismo czeka na treść, czy już poszło.

Lista wpisów pokazuje chronologię: data, kto do kogo (nazwisko i strona z rejestru kontraktu zamiast samego adresu, a przy przekazanym mailu także kto go przekazał), temat, streszczenie, rola wpisu i cytat, na którym oparł się asystent. Odpowiedź strony stoi wcięta pod zgłoszeniem, którego dotyczy, razem z liczbą dni, przez które nie odpowiadano.

panel.asystentkontraktu.pl

Jak asystent decyduje, co dopiąć #

1. Najpierw ciągłość wątku. Odpowiedź na wiadomość, która jest już w teczce, wpada tam bez udziału modelu i dostaje rolę: zgłoszenie, ponaglenie albo odpowiedź strony.
2. Potem znaczenie. Treść porównywana jest z definicjami teczek; teczka bez definicji uczy się z przykładów, które sam do niej dopiąłeś - po trzech ręcznych dopięciach czwarty mail asystent rozpoznaje sam.
3. Niepewne wraca pytaniem. Wątpliwe dopasowania nie lądują po cichu: zbierają się w sekcji „Do przejrzenia” na karcie teczki, gdzie przyjmujesz je albo odrzucasz jednym kliknięciem.
4. Pomyłkę poprawiasz na miejscu. „Popraw” zmienia rolę, rodzaj i streszczenie wpisu; „Usuń z teczki” wypina wiadomość i asystent nie dopnie jej ponownie sam.

Teczka zamknięta przestaje zbierać, ale wpisy w niej zostają; można ją otworzyć ponownie.

Zestawienie i paczka dowodów #

Zestawienie powstaje bez udziału AI: nagłówek z definicją i okresem, liczniki według roli i rodzaju zgłoszenia, lista osób, które zgłaszały, wykaz spraw bez odpowiedzi i numerowana chronologia z odnośnikiem do każdej wiadomości. Obejrzysz je w panelu i pobierzesz PDF od razu - bez wysyłania czegokolwiek. Przy wysyłce PDF trafia też do Plików projektu.

panel.asystentkontraktu.pl

Paczka dowodów to te same wpisy jako załączniki: oryginały .eml, czytelne PDF-y albo jedno i drugie - format wybierasz w Koncie albo jednorazowo w poleceniu (paczka pdf: …). Przed złożeniem widzisz listę plików z rozmiarami i ewentualne braki. Przy większej liczbie plików paczka idzie jako jeden ZIP, a powyżej progu wielkości mail niesie link do paczki w Plikach. „Pobierz ZIP” działa bez wysyłki.

Cyklicznie: „Co tydzień…” ustawia dzień i godzinę, opcjonalnie z paczką oryginałów. Zestawienie cykliczne przychodzi na Twój własny adres - ustawisz je w panelu albo poleceniem mailowym (raport o … co piątek).

Mail albo pismo z teczki #

Kafel „Pismo do strony” na karcie teczki otwiera osobny widok z czterema krokami. Treść powstaje wyłącznie z planu: model nie ma prawa dołożyć faktu, kwoty ani daty, których w planie nie ma, a datę spoza planu oznacza ostrzeżeniem.

1. Forma i ton. „Informacja mailowa” - tekst do wklejenia w Twoim programie pocztowym, albo „pismo formalne” - na papierze firmowym i w dzienniku pism. Tu ustawiasz formalność, stanowczość i zakres dat, z których powstanie plan.
2. Plan. Punkty składają się z wpisów teczki: data, kto do kogo, streszczenie, cytat, odpowiedź strony albo „brak odpowiedzi od N dni”. Pojedynczy fakt albo cały punkt można usunąć. Niżej są „Nasze żądania”, „Zastrzeżenia formalne” i „Uwagi do redakcji”. Fakt, którego nie przypiszesz do punktu, nie ginie - zostaje w planie.
3. Treść. Szkic w edytorze, nad nim wyniki analizy i kontroli („Zanim wyślesz”). Przy formie mailowej na tym kończysz: „Kopiuj do schowka” i wysyłasz ze swojej skrzynki.
4. Akceptacja (tylko pismo). Podpisujący i stanowisko, blok adresata, miejscowość i data. „Podgląd (PDF)”, a potem „Akceptuj i zapisz w dzienniku”: pismo dostaje numer, papier firmowy, plik i wpis w dzienniku pism.

Wysyłka jest ręczna. Pismo wysyłasz swoim kanałem, z adresem asystenta w DW - wtedy rozpozna kopię po skrócie pliku i odnotuje datę wysłania. Mailem: mail z tematu opóźnienia GW od 1.09 do 5.09 odsyła gotową treść w odpowiedzi, a pismo z tematu opóźnienia GW zakłada plan i odsyła odnośnik do panelu. Gotowe pismo nigdy nie wychodzi z samego maila.

Odpowiedź w wątku poprawia ostatni szkic: ostrzej, formalność 8, popraw: dodaj termin 7 dni na odpowiedź albo zwykłe zdanie o tym, co zmienić. Taka odpowiedź nie trafia do archiwum i nie kończy się pytaniem, co zrobić z przekazaną wiadomością - cytat pod spodem to własne potwierdzenie asystenta.

Zanim napisze: analiza Twojej pozycji #

Każde pismo i każdy mail poprzedza analiza sprawy z Twojej strony. Asystent sprawdza, o co naprawdę chodzi, kto za co odpowiada, jakie żądania i zastrzeżenia mają pokrycie w aktach i jakich sformułowań lepiej nie użyć. Bierze do tego otwarte przeszkody z harmonogramu, zapisy umowy o terminach, karach i obowiązkach oraz wcześniejsze pisma do tego samego adresata.

Analiza nie blokuje wysyłki - jej wynik stoi nad treścią jako kilka wierszy:

Cisza nigdy nie udaje decyzji. Jeśli analiza była wyłączona w ustawieniach kontraktu albo nie zdążyła się policzyć, asystent napisze to wprost, zamiast twierdzić, że sprawa nie wymaga zastrzeżeń.

Po redakcji szkic przechodzi kontrolę, a jej wynik stoi w sekcji „Zanim wyślesz”: zdanie osłabiające Twoją pozycję, zastrzeżenie z planu, które nie weszło do treści, żądanie zamienione w ogólnikową prośbę, zastrzeżenie bez pokrycia w faktach. Jeśli takie zdanie wpisałeś sam w wytycznych, zostaje - asystent tylko mówi, jaki to ma skutek.

Ton: formalność i stanowczość #

Każdy szkic ma dwa suwaki w skali 1-10. Formalność prowadzi od zwrotów nieformalnych, przez półformalne, po formalne; od szóstki treść powołuje zapisy umowy i wcześniejszą korespondencję, a przy dziewiątce i dziesiątce pismo ma budowę prawniczą: stan faktyczny, podstawa umowna, ocena, wezwanie z terminem, zastrzeżenie roszczeń. Stanowczość prowadzi od delikatnej, przez spokojną i stanowczą, po bardzo stanowczą.

Poziomy mają jasne pierwszeństwo: polecenie w mailu → ustawienie kontraktu → ustawienie Twojego konta → ostatnio użyte → domyślne. Ustawienie kontraktu robi administrator kontraktu w „Ustawieniach kontraktu → Asystent” i obowiązuje cały zespół, żeby pisma z jednej budowy brzmiały tak samo niezależnie od tego, kto je zlecił.

Ton zmieniasz w locie odpowiedzią w wątku: ostrzej, łagodniej, bardziej formalnie, formalność 8, stanowczość 4. Uwagi do treści wpisujesz jako popraw: … albo po prostu piszesz, co zmienić. Wraca nowa wersja tego samego szkicu - analiza pozycji nie liczy się od nowa, a decyzja „bez zastrzeżeń” przeżywa kolejne poprawki.

Pisma przychodzące: analiza i termin #

Przekazany mail od strony przeciwnej trafia do dziennika pism i przechodzi pełną analizę kontraktową: co przyszło, czy wymaga odpowiedzi i do kiedy (z podaniem, skąd termin), czego żądają i na czym stoimy według zapisów umowy, co nam grozi, zalecenie. Ocena przychodzi w tej samej odpowiedzi. Gotowego pisma odpowiedzi mailem nie ma - szkic powstaje wyłącznie z planu, który zatwierdzasz w panelu, bo pismo wychodzące wiąże firmę.

Termin odpowiedzi na pismo asystent pilnuje sam: przypomnienie przychodzi dzień roboczy przed terminem.

Odpowiadaj po swojemu. W odpowiedzi na wiadomość asystenta nie musisz trzymać się słów-kluczy. Jednoznaczne polecenia (ostrzej, formalność 5, 1, 3, zarchiwizuj) asystent wykonuje od ręki, a resztę Twojego tekstu czyta model i ustala, czego chcesz - zmiany tonu, uwagi do treści szkicu, wyboru propozycji, decyzji o przekazanej wiadomości, przypomnienia albo pytania. „Ustaw luźniej i odnieś się do wszystkiego” da jedną nową wersję z oboma zmianami; „zrób pierwsze i trzecie” wykona propozycje 1 i 3. Model wybiera tylko z zamkniętej listy działań i tylko takie, które mają pokrycie w wątku - a na początku odpowiedzi asystent pisze, jak Cię zrozumiał („z Twojej odpowiedzi odczytałem: …”).

Odpowiedź na przekazany mail. Przekaż wiadomość strony i nad cytatem napisz odpowiedz: … z wytycznymi (co odpowiadamy, na co się nie zgadzamy, czego oczekujemy). Asystent zarejestruje mail w dzienniku pism, przeanalizuje żądania i odeśle gotową treść odpowiedzi mailowej - do wklejenia w Twoim kliencie pocztowym. przygotuj odpowiedź jako pismo daje projekt pisma, który na karcie pisma przenosisz do szkicu i zatwierdzasz na papierze firmowym. Bez wytycznych asystent tylko potwierdza otrzymanie i niczego nie przyznaje. Ton (formalność, stanowczość) jak przy mailach z tematu; w panelu to zakładka Odpowiedź mailowa na karcie pisma, a z karty wiadomości prowadzi tam przycisk „Odpowiedź na to pismo”.

Mail albo pismo do innej firmy niż nadawca. Gdy przekazany wątek jest tylko materiałem, a pismo ma iść do kogoś innego (podwykonawcy, dostawcy, GW), napisz nad cytatem wygeneruj mi maila do firmy X: … albo napisz pismo do GW … i w kolejnych liniach opisz sytuację i czego żądasz. Asystent zarejestruje przekazany mail w dzienniku pism, adresata dopasuje do stron kontraktu (podwykonawca dostaje rolę i adres z karty), a treść - z faktami wyłącznie z Twojego opisu i przekazanej korespondencji - odeśle w odpowiedzi. Bez przekazanego wątku szkic powstaje z samych wytycznych. Nie musisz trafiać w konkretne słowa: jeśli asystent nie rozpozna polecenia wzorcem, czyta je modelem i przepisuje na znane polecenie, a w odpowiedzi pokazuje, jak je zrozumiał. Adresata możesz pominąć: „Zredaguj maila.” i opis sytuacji w kolejnych liniach wystarczą. Wtedy asystent bierze stronę kontraktu wymienioną w treści, a gdy nie ma jej tam ani jednej, pisze do zleceniodawcy i mówi o tym w odpowiedzi. Jeżeli w aktach nie ma umowy z adresatem, asystent świadomie nie powołuje żadnej umowy ani paragrafów i pisze o tym w odpowiedzi; podstawę dopiszesz sam, np. „popraw: podstawa to zlecenie nr 12/2026 z dnia 4.09”.

Zanim napisze - sprawdza, co Cię zabezpiecza. Każda prośba o mail albo pismo przechodzi najpierw analizę pozycji: asystent czyta Twoje wytyczne, przekazaną korespondencję i akta kontraktu (otwarte przeszkody w harmonogramie, zapisy umowy z tym adresatem o terminach i karach, wcześniejsze pisma), i dopiero z tego ustala, czego w tej sprawie żądamy, co trzeba zastrzec i czego napisać nie wolno, żeby nie dać argumentu drugiej stronie. Zwykła informacja nie dostaje żadnych żądań ani zastrzeżeń - ochrona jest dobierana do sprawy, nie doklejana z szablonu. Kierunek też ma znaczenie: pismo do zamawiającego broni naszego terminu i nie przyjmuje cudzego obowiązku, a pismo do podwykonawcy egzekwuje jego obowiązek i nie przyznaje naszego opóźnienia.

Co widzisz nad treścią. Nad szkicem asystent pisze, czego zażądał i co zastrzegł wraz z powodem, a jeżeli w tekście zostało zdanie, które osłabia naszą pozycję (np. „abyśmy mogli zrealizować nasze obowiązki”, „ponosimy odpowiedzialność”) - ostrzega i mówi, co to zdanie robi. Nic nie blokuje: decyzja jest Twoja. Jeśli zastrzeżenie jest zbędne, odpisz popraw: bez zastrzeżeń - ta decyzja obowiązuje także przy kolejnych poprawkach, a popraw: dopisz zastrzeżenie ją cofa. Gdy analiza się nie uda albo jest wyłączona, asystent mówi o tym wprost, zamiast pisać tak, jakby sprawa niczego nie wymagała.

Styl i domyślny ton na kontrakcie. W panelu, w Poczcie asystenta → Skrzynka i nadawcy, karta „Ustawienia asystenta” ustawia domyślną formalność, stanowczość i formę dla całego kontraktu - z jednym zamawiającym korespondencja bywa formalna, z innym potoczna. Możesz też wkleić wzorzec stylu: przykładowy akapit pisany po Waszemu, którego układ i frazeologię asystent naśladuje. Wzorzec daje formę, nie fakty - gdyby dłuższy fragment został z niego przepisany, dostaniesz o tym ostrzeżenie. Polecenie z maila („formalność 8”, „ostrzej”) zawsze jest nadrzędne nad ustawieniem kontraktu.

Przypomnienia #

Przypomnienie powstaje z polecenia („przypomnij mi w piątek o protokole”), z Twoich zobowiązań w wysłanych mailach („prześlemy do piątku”), z oczekiwań wobec drugiej strony („proszę o potwierdzenie do 30.08” - w dniu terminu asystent zapyta, czy odpowiedź przyszła), z terminów pism i z osi czasu umowy. Przychodzi mailem o ustalonej porze, także w nocy, jeśli tak je ustawisz. Odpisz „zrobione”, „przełóż na jutro” albo „anuluj”. Wszystkie terminy są też na liście zadań w panelu.

Przypomnienia powtarzane mają zawsze koniec. Na „przypominaj co poniedziałek” asystent odpisuje pytaniem, do kiedy albo ile razy; odpowiedź „do 30.11” albo „6 razy” w tym samym wątku zakłada serię i potwierdza ją datami. Każde przypomnienie z serii mówi, które jest z kolei. „Zrobione” i „anuluj” dotyczą tego jednego, a „usuń te przypomnienia” odwołuje całą serię.

Ta sama sprawa ma jeden termin. Gdy poprosisz o przypomnienie w sprawie, która już czeka, asystent przesunie istniejące zamiast zakładać drugie. O tej samej sprawie na tę samą chwilę nie przyjdą dwa maile.

Harmonogram z poziomu skrzynki #

Gdy kontrakt ma harmonogram, w dniu przeglądu - domyślnie w poniedziałek o 07:00 - dostajesz mailem przegląd postępu swoich bieżących zadań: zaległych, trwających, wstrzymanych i tych, które zaczną się albo skończą przed następnym przeglądem. Przy każdym zadaniu są przyciski „Potwierdzam” i „Zmień”, a każde zadanie ma stały numer, np. #17, ten sam w każdym mailu - dlatego na przegląd można też po prostu odpisać, a stopka maila podpowiada gotowe odpowiedzi. Wysyłkę maili harmonogramu włącza administrator systemu w ustawieniach poczty, a częstotliwość, dzień i godzinę przeglądu ustawia administrator kontraktu. Szczegóły opisuje rozdział Harmonogram → Przegląd postępu mailem.

panel.asystentkontraktu.pl

Odpisujesz w wątku przeglądu, nad cytatem, czasownikiem z numerem: zrobione 17, postęp 9 60%, opóźni się 17 do piątku, bo brak frontu. Czasownik jest potrzebny, bo goły numer, „1, 3”, „wszystko” i „nic” zawsze odnoszą się do propozycji asystenta z ramki „Proponuję”, nigdy do pozycji przeglądu. Możesz też napisać po swojemu - „kończymy 17 w środę, bo GW nie oddał frontu” - wtedy model odczytuje z Twojego zdania zadanie, nowy termin i powód, ale wyłącznie spośród zadań z przeglądu, na który odpisujesz; sama zmiana zapisuje się z kontrolą terminu, procentu i uprawnień. Numer spoza tego przeglądu albo zadanie zmienione po jego wysyłce wraca pytaniem, nie zgadywaniem; gdy z Twojego zdania nie da się jednoznacznie wskazać zadania, napisz z numerem. Potwierdzenie przychodzi jak zawsze w sekcji „Co zrobiłem”, z datą bezwzględną: „#17 Montaż tras kablowych - nowy termin piątek 11.09.2026”.

Na mail alertu o jednym zadaniu („zbliża się termin”, „termin minął”) odpisujesz samym zrobione - numer nie jest potrzebny, bo wątek dotyczy jednego zadania. Polecenia bez numeru - harmonogram, quiz, mail do GW, wysłane 003 - działają w każdym mailu do asystenta, nie tylko w odpowiedzi na przegląd. Wiadomość z samymi poleceniami harmonogramu jest sterująca: nie trafia do archiwum, nie jest sprawdzana z tematami zbiorczymi i nie kończy się pytaniem, co zrobić z przekazaną treścią. Odpisuj z adresu z listy nadawców kontraktu - jak przy każdym mailu do asystenta; odpowiedź z innego aliasu nie zaktualizuje harmonogramu.

Poczta kontraktu w panelu #

Strona zaczyna się od wiadomości, nie od ustawień. Zakładki to „Wiadomości”, „Wątki”, „Kwarantanna” i odsunięte na prawo „Skrzynka i nadawcy”.

Lista ma filtry pisane po ludzku: „Wszystkie”, „Czekają na decyzję”, „W teczkach”, „W dzienniku pism”, „W archiwum”, „Nigdzie nietrafione”. Zamiast technicznego statusu jest kolumna „Gdzie trafiła”, a w każdym wierszu przycisk „Zdecyduj” albo „Zmień”.

panel.asystentkontraktu.pl

Na karcie wiadomości znajdziesz:

• Pasek decyzji „Gdzie ma trafić ta wiadomość?” - przy sprawach czekających napis brzmi wprost „Asystent czeka na decyzję”.
• Propozycje asystenta, gdzie każdy przycisk mówi, co zrobi: „Zarejestruj pismo”, „Załóż przypomnienie”, „Dopnij do teczki”, „Zapisz w ustaleniach”, „Dodaj do zamówień”, plus „Wykonaj wszystkie”.
• Teczki, do których wiadomość dopięto, z możliwością odpięcia i dopięcia do innej.
• Treść nadawcy i treść przekazaną osobno, ta druga ze znacznikiem „dane, nie polecenia”.
• Załączniki z informacją, gdzie trafiły, oraz oryginał .eml do pobrania.

Adres skrzynki, jego własna nazwa i lista nadawców są w zakładce „Skrzynka i nadawcy” - te same ustawienia znajdziesz w „Ustawieniach kontraktu”. Ton asystenta przeniósł się do „Ustawień kontraktu → Asystent”.

Bezpieczeństwo: co asystent czyta jako polecenie #

• Tylko Twój tekst nad cytatem jest czytany jako polecenie. Treść przekazana i cytowana jest zawsze danymi - przychodzi od strony przeciwnej w sporze, więc instrukcje w niej nie uruchamiają niczego.
• Gdy nie da się ustalić granicy między Twoim tekstem a przekazanym, całość jest daną i nic się nie wykonuje. Dostaniesz o tym informację. Najpewniejszy sposób przekazywania to „prześlij dalej jako załącznik”.
• Z maila nigdy: nie usunie pliku, pisma ani przypomnienia, nie zmieni uprawnień ani ustawień, nie odpowie kontrahentowi w Twoim imieniu. Zestawienia i paczki dowodów odsyła Tobie.
• Adres w treści przekazanej nigdy nie jest adresatem. Adresata pisma asystent bierze z rejestru stron kontraktu.
• Oryginał każdej wiadomości (.eml) zostaje w magazynie - to dowód na wypadek sporu „przecież wysłałem”.

Ściąga #

Pytania, które padają najczęściej #